อยากพูดให้คนอยากฟัง ต้องเริ่มจากการฟังก่อน

เราฟังเพื่อจะตอบ ไม่ได้ฟังเพื่อจะเข้าใจ

ลองสังเกตตัวเองตอนคุยกับใครสักคน ระหว่างที่เขาพูด เราคิดอะไรอยู่ ส่วนใหญ่เราจะกำลังเรียบเรียงว่าจะตอบอะไร หรือรอจังหวะจะแทรก นั่นไม่ใช่การฟัง นั่นคือการรอคิว

คนตรงหน้ารู้ครับ เขารู้ว่าเรากำลังรอคิวหรือกำลังฟังจริง มันออกทางแววตา ทางจังหวะที่เราตอบ และพอเขารู้ว่าเราไม่ได้ฟัง เขาก็จะไม่ฟังเราเหมือนกัน

ถามต่ออีกหนึ่งคำถาม

เทคนิคที่ลุงตี่ใช้บ่อยที่สุดคือ พอเขาพูดจบ อย่าเพิ่งเล่าเรื่องตัวเอง ให้ถามต่ออีกหนึ่งคำถามเกี่ยวกับสิ่งที่เขาเพิ่งพูด

เขาบอกว่าเพิ่งกลับจากเชียงใหม่ อย่ารีบบอกว่าเราก็เคยไป ให้ถามว่าไปกี่วัน ไปทำอะไร ชอบตรงไหนที่สุด แค่คำถามเดียว บทสนทนาจะเปลี่ยนจากการผลัดกันพูด เป็นการคุยกันจริงๆ

คนชอบคนที่ทำให้เขารู้สึกน่าสนใจ

ไม่ใช่คนที่น่าสนใจ สองอย่างนี้ต่างกัน คนที่น่าสนใจทำให้เราอยากฟังเขา แต่คนที่ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองน่าสนใจ ทำให้เราอยากอยู่ด้วย และนั่นคือคนที่พอเขาพูดอะไร เราจะตั้งใจฟัง

พูดให้สั้นลงหนึ่งประโยค

เวลาจะอธิบายอะไร เรามักกลัวว่าคนจะไม่เข้าใจ เลยขยายความไปเรื่อย จนคนฟังหลุด ลองตัดประโยคสุดท้ายที่ตั้งใจจะพูดออกไปสักหนึ่งประโยค แล้วดูว่าเขาถามไหม

ถ้าเขาถาม แปลว่าเขาสนใจ แล้วค่อยขยาย การให้เขาถามดีกว่าการยัดให้ฟังเสมอ

สรุป

อย่าไปหาคอร์สพูดก่อน ลองฝึกถามต่ออีกหนึ่งคำถามในทุกบทสนทนาสักเดือนหนึ่ง แล้วจะพบว่าคนเริ่มฟังเราเองโดยที่เราไม่ได้เปลี่ยนวิธีพูดเลย