เวลาไม่พอจริงหรือ ลองจดดูสัก 3 วันแล้วจะรู้

คำว่าไม่มีเวลา มักแปลว่าไม่ได้จัดลำดับ

ลุงตี่ไม่ได้จะบอกว่าคุณขี้เกียจ คนเราเหนื่อยกันจริง งานหนักกันจริง แต่คำว่า "ไม่มีเวลา" กับ "ไม่ได้เลือกให้มันสำคัญพอ" เป็นคนละเรื่องกัน และเราชอบใช้คำแรกเพราะมันเจ็บน้อยกว่า

ลองทำแบบนี้สามวัน

พกสมุดเล่มเล็กหรือใช้โน้ตในมือถือ ทุกครั้งที่เปลี่ยนกิจกรรม จดเวลากับสิ่งที่ทำ ไม่ต้องตัดสิน ไม่ต้องแก้อะไร แค่จด

สามวันพอ แล้วมานั่งดูว่าเวลาไปอยู่ตรงไหนบ้าง สิ่งที่คนส่วนใหญ่เจอคือ เวลาไม่ได้หายไปกับงานอย่างที่คิด แต่หายไปกับช่องว่างเล็กๆ ระหว่างงาน ที่เราหยิบมือถือขึ้นมาดูโดยไม่รู้ตัว

ยี่สิบนาทีที่หายไปทีละห้านาที

เปิดมือถือดูอะไรสักอย่างห้านาที วันละสี่ครั้ง เท่ากับยี่สิบนาที ฟังดูน้อย แต่สะสมทั้งเดือนคือสิบชั่วโมง ซึ่งมากพอจะอ่านหนังสือจบไปแล้วสองเล่ม

อย่าเพิ่งรีบตัดทิ้ง

พอเห็นตัวเลข หลายคนจะรีบตัดทุกอย่างที่ดูเสียเวลาออก แล้วสามวันต่อมาก็กลับไปเหมือนเดิมเพราะฝืนเกินไป

ลุงตี่แนะนำให้เลือกแค่ช่องเดียว ช่องที่ใหญ่ที่สุดและตัดง่ายที่สุด แล้วเอาเวลาตรงนั้นไปใส่สิ่งที่อยากทำ ช่องเดียวพอ เหลือไว้ให้ตัวเองได้พักบ้าง ชีวิตที่ทุกนาทีมีประโยชน์มันอยู่ไม่ได้นาน

สรุป

ก่อนจะบอกว่าไม่มีเวลา ลองจดสามวันก่อน ข้อมูลจริงมักจะเถียงเราเสมอ และการเห็นความจริงคือจุดเริ่มต้นเดียวที่ใช้ได้